Warning: include(header_rest.php): failed to open stream: No such file or directory in /home/klient.dhosting.pl/pmpcg/artnewsletter.pl/public_html/artykuly/6/5.php on line 32

Warning: include(header_rest.php): failed to open stream: No such file or directory in /home/klient.dhosting.pl/pmpcg/artnewsletter.pl/public_html/artykuly/6/5.php on line 32

Warning: include(): Failed opening 'header_rest.php' for inclusion (include_path='.:/usr/local/php/5.6/5.6.29-dh1/lib/php') in /home/klient.dhosting.pl/pmpcg/artnewsletter.pl/public_html/artykuly/6/5.php on line 32

Co nowego w medycynie rozrodu,

czyli przegląd piśmiennictwa




Autor:
Dr n. med. Przemysław Ciepiela
Związany z Kliniką Medycyny Rozrodu i Ginekologii Pomorskiego Uniwersytetu Medycznego w Szczecinie. W 2012 kończy specjalizację z ginekologii i położnictwa. Członek polskich i zagranicznych towarzystw naukowych, w tym Polskiego Towarzystwa Medycyny Rozrodu, Polskiego Towarzystwa Ginekologicznego, Towarzystwa Biologii Rozrodu, Europejskiego Towarzystwa Medycyny Rozrodu i Embriologii. Od początku kariery zawodowej zajmuje się diagnostyką i leczeniem niepłodności. Przedmiotem jego szczególnego zainteresowania jest endokrynologia ginekologiczna i embriologia.


Wysiłek fizyczny przed IVF istotnie zwiększa szanse na powodzenie wśród kobiet otyłych
Wyniki tego badania powinny zachęcić otyłe pacjentki do zwiększenia aktywności fizycznej przed podejściem do program zapłodnienia pozaustrojowego. Stefano Palomba i wsp. z włoskiej Modeny opublikowali wyniki kohortowego obserwacyjnego badania do którego zakwalifikowano 216 otyłych pacjentek (BMI: >30kg/m2), które utrzymywały stałą masę ciała na 6 miesięcy przed IVF. Następnie podzielono pacjentki na dwie grupy: 41 kobiet, które zaczęły regularny wysiłek fizyczny na pół roku przed IVF (średni BMI: 33,3 ± 2,7 kg/m2) oraz pozostałe 175 kobiet (średnie BMI: 32,7 ± 2,5 kg/m2), które nie ćwiczyły. Pacjentki w obu grupach nie różniły się ze względu na roczny przychód (liczba pacjentek zarabiających poniżej 10000 euro rocznie 39% vs 42%). Odsetek ciąż wyniósł odpowiednio: 16/41, 39,0% vs 28/175, 16,0%, p=0,002, a odsetek żywych porodów: 10/41, 24,4% vs 13/175, 7,4%, p = 0,004. Szansa na ciążę i poród u pacjentek otyłych, które zdecydowały się na regularny wysiłek wzrasta ponad trzykrotnie, odpowiednio: 3,22 (95%CI: 1,53–6,78; p=0,002) i 3,71 (95%CI: 1,51–9,11; p=0,004). Wyniki wskazują na to, że mimo otyłości regularny wysiłek fizyczny istotnie zwiększa szansę na powodzenie IVF. O ile wyniki są bardzo obiecujące, warto zwrócić uwagę, że w grupie, która zdecydowała się na ćwiczenia było istotnie mniej pacjentek z PCOS (6/41, 14,6% vs 56/216, 32%, p=0,043).

Źrodło: Palomba S, Falbo A, Valli B, Morini D, Villani MT, Nicoli A, Battista La Sala B. Physical activity before IVF and ICSI cycles in infertile obese women: an observational cohort study. Reproductive BioMedicine Online 2014 April 04

Niskie stężenia gonadotropiny kosmówkowej wiążą się ze zwiększonym ryzykiem preeklampsji w cyklach IVF
Program zapłodnienia pozaustrojowego (IVF), w przeciwieństwie do ciąży spontanicznej, pozwala na monitorowanie stężenia podjednostki ß gonadotropiny kosmówkowej (ß-hCG) od bardzo wczesnych jej etapów. Niskie wartości ß-hCG w surowicy krwi mogą oznaczać nieprawidłową proliferację lub inwazję komórek trofoblastu, a przez to potencjalnie mogłyby posłużyć za marker nieprawidłowej implantacji i zaburzonego rozwoju łożyska. Natomiast nieprawidłowy rozwój łożyska uważany jest za przyczynę wystąpienia preeklampsji. Norweski zespół pod kierownictwem Bjorn Olav Asvold’a przeprowadził kohortowe prospektywne badanie obejmujące 2405 pacjentek, które uzyskały pojedynczą ciążę po IVF, w którym mierzono stężenie ß-hCG 12 dni po transferze zarodków. Pacjentki podzielono w zależności od wartości ß-hCG na cztery grupy: (<50, 50–99, 100–149 i ?150 IU/l). W stosunku do ciężarnych z ?150 IU/l kobiety u których stwierdzono ß-hCG <50 IU/l miały ponad dwukrotnie wyższe ryzyko (OR:2,3, 95%CI: 1,2-4,7, p=0,02) wystąpienia preeklampsji (RR ?140/90 mmHg) i ponad czterokrotnie wyższe (OR:4,2, 95%CI: 1,4-12,2, p=0,01) ciężkiej preeklampsji (?160/110 mmHg) po 20 tygodniu ciąży. W drugiej grupie (50–99 IU/l) i trzeciej grupie (100–149 IU/l) ryzyko to wyniosło odpowiednio (OR:1,7, 95%CI: 1,0-3,0, p=0,02) i (OR:2,3, 95%CI: 1,2-4,7, p=0,02) dla preeklampsji i (OR:2,5, 95%CI: 1,0-6,4, p=0,01) i (OR:2,6, 95%CI: 1,0-6,7, p=0,01) dla ciężkiej preeklampsji. Nie stwierdzono związku stężenia ß-hCG z ryzykiem wystąpienia nadciśnienia indukowanego ciążą, porodu przedwczesnego i niskiej masy urodzeniowej. Wyniki badania dostarczają ciekawych danych zarówno dla patogenezy preeklampsji jak i informacji dla codziennej praktyki.

Źródło: Asvold BO, Vatten LJ, Tanbo TG, Eskild A. Concentrations of human chorionic gonadotrophin in very early pregnancy and subsequent pre-eclampsia: a cohort study. Hum Reprod. 2014 Apr 9.

Śmiertelność wewnątrzmaciczna i ryzyko śmierci poporodowej dzieci poczętych w wyniku zapłodnienia pozaustrojowego – badanie CoNARTaS
Bardzo ważne wnioski przynoszą wyniki skandynawskiego badania CoNARTaS, szacującego ryzyko wewnątrzmacicznego obumarcia (WO) płodu pomiędzy 62485 ciążami pojedynczymi i 29793 ciążami bliźniaczymi uzyskanymi po technikach zapłodnienia pozaustrojowego (ART) a 362798 spontanicznymi ciążami pojedynczymi i 132181 bliźniaczymi, urodzonymi między 1982 a 2007 rokiem w Finlandii, Norwegii i Szwecji. Ciężarne podzielono na grupy w zależności od wieku ciążowego: 22t0d – 27t6d, 28t0d – 31t6d, 32t0d-36t6d, 37t0d – 39t6d, 40t0d-41t6d i ?42t0d. Stwierdzono dwukrotnie wyższe ryzyko WO w przedziale tygodniowym ciąży 22t0d – 27t6d: OR=2,08 (95%CI:1,55–2,78) w grupie ciąż pojedynczych po ART w porównaniu do ciąż spontanicznych. Po 28 tygodniu ciąży nie obserwowano wzrostu ryzyka WO w grupie ciąż pojedynczych. Przeciwnie, wśród ciąż bliźniaczych po ART ryzyko WO było istotnie niższe (OR:0,82; 95%CI:0,69–0,97). Jednak gdy wykluczono z analizy bliźniacze ciąże monozygotyczne i wzięto pod uwagę płeć nie stwierdzono istotnych różnic między dwoma grupami (OR:1,03 95%CI: 0,79–1,36). Bez względu na tydzień ciąży dzieci z ciąż pojedynczych po ART miały zwiększone ryzyko zgonu w okresie noworodkowym (OR:1,54; 95%CI:1,28–1,85) i w pierwszym roku po porodzie (OR: 1,45; 95%CI: 1,26–1,68). Z kolei bliźnięta poczęte w wyniku ART miały istotnie niższe ryzyko zgonu zarówno w okresie noworodkowym (OR:0,75, 95%CI: 0,63–0,89) jak i w pierwszym roku po porodzie (OR:0,76, 95%CI:0,66–0,88). Stwierdzono także, że ciąża pojedyncza po IVF w stosunku do ciąży spontanicznej wiązała się z wyższym ryzykiem niskiej masy urodzeniowej (OR:1,58, 95%CI:1,51–1,64) i porodu przedwczesnego (OR:1,55, 95%CI:1,50–1,61). Natomiast w ciążach bliźniaczych po IVF stwierdzono niższe ryzyko niskiej masy urodzeniowej (OR: 0,89, 95%CI:0,86–0,93) i brak wpływu na ryzyko porodu przedwczesnego (OR:1,06, 95%CI:0,95–1,18) w stosunku do bliźniąt z ciąż spontanicznych. Autorzy badania podkreślają, że po 28 tygodniu ciąży nie obserwowano zwiększonego ryzyka WO po ART, a także brak wpływu innych czynników na ryzyko WO takich jak WO w wywiadzie, indukcja porodu, BMI czy palenie papierosów.

Źródło: Henningsen AA, Wennerholm UB, Gissler M, Romundstad LB, Nygren KG, Tiitinen A, Skjaerven R, Nyboe Andersen A, Lidegaard O, Forman JL, Pinborg A. Risk of stillbirth and infant deaths after assisted reproductive technology: a Nordic study from the CoNARTaS group. Hum Reprod Vol.29, No.5 pp. 1090–1096, 2014.


Warning: include(footer.php): failed to open stream: No such file or directory in /home/klient.dhosting.pl/pmpcg/artnewsletter.pl/public_html/artykuly/6/5.php on line 66

Warning: include(footer.php): failed to open stream: No such file or directory in /home/klient.dhosting.pl/pmpcg/artnewsletter.pl/public_html/artykuly/6/5.php on line 66

Warning: include(): Failed opening 'footer.php' for inclusion (include_path='.:/usr/local/php/5.6/5.6.29-dh1/lib/php') in /home/klient.dhosting.pl/pmpcg/artnewsletter.pl/public_html/artykuly/6/5.php on line 66